1. Giriş Cilt I, dinamik atış sporlarında hedef geçişinin görsel-motor (Vickers'ın feed-forward [ileri besleme] modeli) ve bilişsel (Klein'ın Tanıma-Temelli Karar Verme modeli) temellerini ele almış, bu mekanizmaların sportif bağlamda güvenilir biçimde işlediğini göstermişti. Ancak o cilt, çözülmemiş bir soruyla kapanıyordu: bu mekanizmalar, gerçek tehdit altında bildirilen algısal daralma (tünel görüş, işitsel bastırma, otomatik pilot tepkisi) koşullarında korunuyor mu, yoks

1. Giriş Dinamik atış sporlarında (IDPA, IPSC, Multi Gun) hedef geçişi ve çoklu-hedef angajmanı, büyük ölçüde antrenör deneyimine ve sözlü aktarılan pratik bilgiye dayanan bir beceri alanı olarak öğretilmektedir. "Predictive shooting" atıcının her atış için nişangâhtan açık bir görsel teyit beklemeden, teknik ve ekipman bilgisine dayanarak hareket etmesi (Stoeger & Park, 2021) bu alanın merkezi kavramlarından biridir. Ancak bu kavram ve ona eşlik eden hedef geçişi teknikler

Bu makale akademik çerçeveden yararlanmakla birlikte, teorik kavramların yanına kasıtlı olarak saha örnekleri ve somut açıklamalar eklenmiştir. Amaç, araştırmacı ile uygulayıcının aynı metinden eşit düzeyde yararlanmasını sağlamaktır ÖZET Operasyonel eğitim alanında hâkim varsayım, önceden planlanmış senaryoların saha performansını güvence altına aldığı yönündedir. Bu makale söz konusu varsayımın nörobilimsel, fizyolojik ve operasyonel açıdan yetersiz kaldığını savunmaktadır.